پژوهشی درباره آفرینش جهان و انسان در اساطیر ایران و ویتنام

موضوع آفرینش جهان و انسان یکی از پرسش های مهم فلسفی بشری از گذشته تا حال بوده که روایت های اساطیری نقش مهمی در پاسخ دادن به آنها ایفا کرده است؛ به گونه ای که بسیاری از باورها از درون همین روایت ها شکل گرفته است. در میان اقوام کهن ایرانی و ویتنامی اسطوره های بسیاری با موضوع چگونگی پیدایش جهان و انسان نخستین وجود دارد که در عین متفاوت بودن، شباهت هایی نیز به یکدیگر دارند.در این مقاله تلاش شده به روش توصیفی تحلیلی، مقایسه ای میان اساطیر ایران و ویتنام با موضوع آفرینش جهان و انسان صورت بگیرد. نتایج نشان می دهد هر دو قوم ایرانی و ویتنامی در آفرینش جهان به موضوع «ایزدان» و مرحله بندی آفرینش توجه کرده اند. در اسطوره های ایران تقابل دوگانه نیروی خیر (اورمزد) و شر (اهریمن)، دوره های آفرینش و نبرد آن دو در هر دوره مطرح شده؛ اما در اساطیر ویتنام درهم تنیدگی جهان و جدا شدن آسمان از زمین به وسیله غولی عظیم یا بارانی سیل آسا آمده است.نخستین انسان در اساطیر ایران مردی است به نام «کیومرث» و نسل بشر از گیاه ریواس آفریده شده؛ اما در اساطیر ویتنام زنی است به نام «زع زان» و نسل بشر از تخم وی و دو پرنده؛ یعنی نوادگانش، ادامه یافته است.

کلیدواژه ها:

آفرینش ، اساطیر ایران ، مشی و مشیانه ، اساطیر ویتنام ، زع زان