کاهش نابرابری های اقتصادی و منطقه ای مطالعه موردی شهرداری بندرعباس

نابرابری های اقتصادی و منطقه ای یکی از چالش های اساسی مدیریت شهری در ایران است که در شهرهایی با ظرفیت اقتصادی بالا نیز به صورت نابرابری فضایی بروز پیدا می کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش شهرداری بندرعباس در کاهش نابرابری های اقتصادی و منطقه ای درون شهری انجام شد. روش تحقیق کمی، توصیفی–تحلیلی و از نوع کاربردی است. جامعه آماری شامل ۴ منطقه و ۱۲ ناحیه شهرداری بندرعباس بود و در بخش میدانی، نمونه ای ۲۲۰ نفری از شهروندان با روش نمونه گیری طبقه ای متناسب انتخاب شد. داده ها از طریق آمارهای رسمی شهرداری و پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و با استفاده از شاخص های نابرابری (ضریب جینی و تایل)، تکنیک TOPSIS، تحلیل همبستگی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها نشان داد ضریب جینی نابرابری فضایی برابر با ۰/۳۸ است و منطقه ۲ برخوردارترین و منطقه ۴ کم برخوردارترین وضعیت را دارند. نتایج رگرسیون نیز حاکی از آن بود که سهم درآمدهای ناپایدار شهرداری تاثیر مثبت و معنادار بر افزایش نابرابری دارد، در حالی که تخصیص بودجه عمرانی و بهبود دسترسی به خدمات، اثر کاهنده نشان می دهد. مهم ترین چالش ها شامل وابستگی به درآمدهای ناپایدار، تمرکز پروژه ها در مناطق برخوردار، ضعف نیازسنجی فضایی و پایین بودن مشارکت مناطق محروم شناسایی شد.نتایج پژوهش تایید می کند که سازوکارهای مالی و تصمیم گیری شهرداری نقش تعیین کننده ای در بازتولید نابرابری های درون شهری دارد. اصلاح ساختار درآمدی، استقرار نظام تخصیص بودجه مبتنی بر عدالت فضایی و تقویت شفافیت و مشارکت می تواند ظرفیت شهرداری بندرعباس را برای کاهش معنادار این نابرابری ها افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

نابرابری اقتصادی ، نابرابری منطقه ای ، عدالت فضایی ، شهرداری بندرعباس ، مدیریت شهری