آموزش فناوری های نوین هسته ای و تاثیر آن بر تقویت خودباوری و هویت ملی دانش آموزان: رویکردی جامعه شناختی

در جهان معاصر، فناوری های استراتژیک نه تنها ابزاری برای توسعه صنعتی، بلکه به عنوان نمادهای فرهنگی و ابزاری برای بازسازی هویت ملی در جوامع در حال توسعه عمل می کنند. این پژوهش با هدف واکاوی جامعه شناختی تاثیر آموزش فناوری های نوین هسته ای بر مولفه های «خودباوری علمی» و «هویت ملی» دانش آموزان متوسطه دوم انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که آیا آشنایی با پیشرفت های هسته ای در نظام آموزشی، فراتر از جنبه های فنی، می تواند منجر به افزایش حس افتخار ملی و خودکارآمدی جمعی شود؟ این مطالعه با استفاده از رویکرد کمی و روش پیمایشی (Peymayeshi) بر روی جامعه آماری دانش آموزان استان فارس انجام شد. یافته ها نشان می دهد که میان دریافت آموزش های کیفی در زمینه فناوری هسته ای و شاخص های هویت ملی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که آموزش صلح آمیز و کاربردی هسته ای می تواند از طریق «مکانیسم هویت بخشی»، مانع از شکل گیری «ازخودبیگانگی فرهنگی» در مواجهه با فشارهای رسانه ای جهانی گردد. در نهایت، پیشنهاد می شود نظام آموزشی با تغییر الگوی انتقال مفاهیم از رویکرد «انتزاعی» به «تعاملی-کاربردی»، زمینه را برای تقویت سرمایه اجتماعی دانش آموزان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فناوری هسته ای ، هویت ملی ، خودباوری ، خودکارآمدی جمعی ، جامعه شناسی آموزش