تحلیل نقش فعالیت های ورزشی فوق برنامه در کاهش رفتارهای پرخطر و پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

دوران نوجوانی به عنوان یکی از بحرانی ترین مراحل رشد انسانی، با چالش های رفتاری و مواجهه با آسیب های اجتماعی همراه است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش فعالیت های ورزشی فوق برنامه در کاهش رفتارهای پرخطر و پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد اسنادی است. یافته های نظری نشان می دهد که ورزش نه تنها به عنوان یک فعالیت بدنی، بلکه به عنوان یک «عامل محافظت کننده» (Protective Factor) در برابر ناهنجاری ها عمل می کند. فعالیت های ورزشی از طریق تقویت پیوندهای اجتماعی، افزایش عزت نفس، مدیریت هیجان و پر کردن بهینه اوقات فراغت، نقش موثری در کاهش تمایل به رفتارهای پرخطر ایفا می کنند. نتایج این پژوهش بر لزوم اتخاذ رویکردهای جامع نگر در نظام آموزش و پرورش جهت نهادینه سازی ورزش به عنوان یک استراتژی پیشگیرانه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای پرخطر ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، فعالیت های ورزشی فوق برنامه ، پیشگیری