بررسی قراردادهای مشارکت در ساخت و تهاتر ملک در طرح های شهری با تاکید بر ماده ۷۷ قانون شهرداری

پژوهش حاضر با هدف بررسی حقوقی و اجرایی قراردادهای مشارکت در ساخت و تهاتر ملک در طرح های شهری، با تاکید بر ماده ۷۷ قانون شهرداری انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد قانونی، رویه قضایی، و منابع علمی داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که ماده ۷۷ قانون شهرداری مبنای اصلی تامین زمین و مشارکت شهرداری با مالکان و سازندگان محسوب می شود، اما ابهام در ماهیت حقوقی قرارداد، فقدان آیین نامه اجرایی جامع، ضعف ارزیابی کارشناسی املاک، عدم شفافیت مالی، و تعارض با حقوق مالکانه، اجرای این قراردادها را با چالش مواجه کرده است. همچنین تهاتر ملک به عنوان ابزار تسویه غیرنقدی، در صورت رعایت تشریفات قانونی و نظارت موثر، می تواند هزینه تملک را کاهش دهد و مشارکت مردمی را افزایش دهد. پژوهش نتیجه می گیرد که اصلاح ماده ۷۷، تدوین قانون جامع مشارکت در ساخت، ایجاد نهاد تخصصی ارزیابی، و تقویت نظارت قضایی و مالی، راهبرد اصلی بهبود وضعیت است.

کلیدواژه ها:

قرارداد مشارکت در ساخت ، تهاتر ملک ، ماده ۷۷ قانون شهرداری ، طرح های شهری