امکان سنجی احداث پیادهراه های سلامت محور در مرکز شهر اراک با هدف افزایش تحرک بدنی و تعاملات اجتماعی

احداث پیاده راه های شهری به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای کاهش سلطه خودرو، افزایش تحرک بدنی شهروندان و ارتقای تعاملات اجتماعی، در دهه های اخیر مورد توجه مدیریت های شهری قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی احداث پیادهراه های سلامت محور در مرکز شهر اراک انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از داده های اسنادی، گزارش های رسمی و پژوهش های میدانی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که طرح پیادهراه سازی هسته مرکزی اراک، پس از سال ها مطالعات از سال ۱۳۸۴، در حال اجراست و شامل مسیرهایی به طول حدود ۶ کیلومتر در محدوده مرکزی شهر است. این پروژه با هدف تغییر الگوی زندگی شهری، بازگرداندن نشاط و سلامت به قلب شهر و ترویج «شهر انسان محور» طراحی شده است. با این حال، ارزیابی وضعیت پیاده روهای موجود نشان می دهد که ۷۹ درصد شهروندان از کیفیت پیاده روها ناراضی هستند و مشکلاتی نظیر عرض نامناسب (کمتر از ۲ متر در ۶۳ درصد مسیرها)، موانع فیزیکی (۷۱ درصد)، کمبود روشنایی و ایمنی (۶۸ درصد) و نبود دسترسی برای افراد دارای معلولیت (۸۲ درصد) از مهم ترین چالش ها هستند. همچنین، اجرای طرح با چالش هایی نظیر نارضایتی برخی کسبه، مشکلات ترافیکی در معابر پیرامونی و نگرانی های زیستمحیطی (قطع درختان کهنسال) مواجه بوده است. بر اساس یافته ها، الگوی پیشنهادی برای پیادهراه های سلامت محور اراک بر سه اصل «دسترسی پذیری، ایمنی و رفاه» استوار است و با به کارگیری اصول شهر پیاده پسند، می تواند به افزایش تحرک بدنی و تعاملات اجتماعی شهروندان کمک کند.

کلیدواژه ها:

پیادهراه سلامت ، شهر انسان محور ، تحرک بدنی ، تعاملات اجتماعی ، طراحی شهری ، شهر اراک