بررسی تاثیر سازوکارهای کنترل داخلی بر عملکرد بانک های دولتی با نقش تعدیل کننده اثربخشی حسابرسی داخلی

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر سازوکارهای کنترل داخلی بر عملکرد بانک های دولتی با نقش تعدیل کننده اثربخشی حسابرسی داخلی در بانک های دولتی شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی-توصیفی با رویکرد همبستگی و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۳۸۷ نفر از کارکنان شاغل در بخش های مرتبط با کنترل داخلی و حسابرسی داخلی در شش بانک دولتی فعال در تهران بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، ۱۹۲ نفر برآورد گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد برگرفته از پژوهش فورسن و همکاران (۲۰۲۵) بود. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سیستم های کنترل داخلی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد بانک ها دارند، اثربخشی حسابرسی داخلی نیز تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد بانک ها دارد و اثربخشی حسابرسی داخلی نقش تعدیل کننده معناداری در رابطه بین سیستم های کنترل داخلی و عملکرد بانک ها ایفا می کند. نتایج نشان می دهد که سیستم های کنترل داخلی و حسابرسی داخلی به عنوان دو مکانیزم مکمل، در کنار یکدیگر می توانند به بهبود عملکرد بانک های دولتی منجر شوند و تقویت هر یک بدون دیگری، تاثیر کامل و مطلوب را نخواهد داشت.

کلیدواژه ها:

سیستم های کنترل داخلی ، اثربخشی حسابرسی داخلی ، عملکرد مالی بانک ها ، عملکرد غیرمالی ، بانک های دولتی