ارزیابی اثر سامانه یکپارچه اطلاعات مدیریت پروژه بر چابکی اجرایی، کنترل عملکرد و تصمیم سازی مدیریت شهری؛ مطالعه موردی منطقه دو شهرداری شیراز

تحول دیجیتال در مدیریت شهری، بیش از آنکه به معنای جایگزینی فرایندهای کاغذی با ابزارهای الکترونیکی باشد، مستلزم ایجاد زیرساختی برای یکپارچه سازی اطلاعات، پایش مستمر عملکرد، کنترل منابع و پشتیبانی از تصمیم گیری مدیریتی است. در این میان، سیستم اطلاعات مدیریت پروژه یا PMIS به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای مدیریت پروژه، امکان گردآوری، یکپارچه سازی، پردازش، پایش و انتشار اطلاعات مربوط به زمان، هزینه، پیشرفت فیزیکی، منابع، قراردادها و ریسک های پروژه را فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش سامانه PMIS در ارتقای فرایندهای اجرایی و تصمیم سازی در منطقه دو شهرداری شیراز انجام شده است. چارچوب مفهومی پژوهش با بهره گیری از ادبیات موفقیت سیستم های اطلاعاتی، پژوهش های تجربی مرتبط با PMIS و رویکردهای نوین مدیریت پروژه تدوین شده است. در این چارچوب، کیفیت سیستم، کیفیت اطلاعات، یکپارچگی اطلاعات، سهولت استفاده و کیفیت خدمات پشتیبانی به عنوان متغیرهای اثرگذار و کارایی فرایندهای اجرایی، کنترل پروژه و کیفیت تصمیم سازی مدیریتی به عنوان پیامدهای اصلی در نظر گرفته شدند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی و پیمایشی است. جامعه پژوهش شامل مدیران، کارشناسان، ناظران، کارشناسان مالی و کارکنان مرتبط با فرایندهای اجرای پروژه در منطقه دو شهرداری شیراز است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ساختاریافته بر مبنای طیف پنج درجه ای لیکرت بود و داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون پایایی، تحلیل عاملی تاییدی، همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج داده های نمونه نشان داد کیفیت اطلاعات و یکپارچگی اطلاعات پروژه بیشترین ارتباط را با ارتقای کنترل پروژه و تصمیم سازی مدیریتی دارند. همچنین استفاده از PMIS موجب بهبود دسترسی به اطلاعات، کاهش تاخیر در گزارش دهی، افزایش قابلیت ردیابی وضعیت پروژه ها، بهبود کنترل انحرافات زمانی و مالی و افزایش هماهنگی میان واحدهای اجرایی و مالی شده است. ضریب تعیین مدل نشان داد متغیرهای کیفیت سیستم، کیفیت اطلاعات، یکپارچگی اطلاعات، سهولت استفاده و کیفیت پشتیبانی توان تبیین بخش قابل توجهی از تغییرات کارایی اجرایی و تصمیم سازی مدیریتی را دارند. نتایج همچنین نشان داد اثر PMIS در محیط مدیریت شهری زمانی بیشینه می شود که سامانه از یک ابزار گزارش دهی صرف به یک زیرساخت یکپارچه برای مدیریت زمان، هزینه، قرارداد، پیشرفت، ریسک و منابع تبدیل شود. بر این اساس، استقرار داشبوردهای مدیریتی، اتصال PMIS به اطلاعات مالی و قراردادها، تعریف شاخص های کلیدی عملکرد، کنترل کیفیت داده های ورودی و استفاده از هشدارهای خودکار برای انحرافات از مهم ترین راهبردهای پیشنهادی برای افزایش اثربخشی سامانه در منطقه دو شهرداری شیراز است.

کلیدواژه ها:

سیستم اطلاعات مدیریت پروژه ، PMIS ، مدیریت پروژه شهری ، تصمیم سازی مدیریتی ، کنترل پروژه ، تحول دیجیتال ، شهرداری شیراز.