تبیین ادراک عدالت رویه ای و توزیعی در فرایند گزینش کارمند نمونه و پیامدهای انگیزشی آن در شهرداری شیراز

گزینش سالانه کارمند نمونه در سازمان های دولتی محلی، اگرچه با هدف ارتقای انگیزش و قدردانی از عملکرد کارکنان طراحی شده، اما در عمل می تواند به منبع تنش، نارضایتی و ادراک بی عدالتی تبدیل شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش عدالت رویه ای و توزیعی در فرایند انتخاب کارمند نمونه و تاثیر آن بر رضایت از فرایند گزینش، اعتماد سازمانی و انگیزش شغلی کارکنان شهرداری شیراز انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی با راهبرد پیمایشی است و داده ها از ۳۵۴ نفر از کارکنان شاغل در واحدهای مختلف شهرداری شیراز با استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته گردآوری شد. پایایی ابزار از طریق ضریب آلفای کرونباخ در دامنه ۰.۷۸ تا ۰.۹۳ تایید شد. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون سلسله مراتبی و تحلیل واریانس یک راهه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته ها نشان داد ادراک عدالت رویه ای (β=۰.۴۶) و عدالت توزیعی (β=۰.۳۲) به طور معنادار ۵۸ درصد از واریانس رضایت از فرایند گزینش را تبیین می کنند. همچنین تفاوت معناداری در ادراک عدالت بر اساس نوع واحد سازمانی و سطح تحصیلات مشاهده شد. نتایج حاکی از آن است که شفاف سازی معیارها، مشارکت دهی کارکنان در تعیین شاخص ها و کاهش سلیقه گرایی مدیران در معرفی نامزدها، مهم ترین عوامل ارتقای عدالت ادراکی و کاهش اعتراض های سالانه به فرایند انتخاب کارمند نمونه است. پیشنهاد می شود سامانه ای نیمه متمرکز با ترکیب ارزیابی عملکرد، نظر همکاران و نظر مدیر با وزن های مشخص جایگزین معرفی صرف مدیر شود.

کلیدواژه ها:

عدالت رویه ای ، عدالت توزیعی ، گزینش کارمند نمونه ، رضایت از فرایند ، انگیزش شغلی ، شهرداری شیراز