تحلیل تطبیقی نظام های آموزشی هوشمند در کشورهای پیشرو و ایران

گسترش هوش مصنوعی و فناوری های دیجیتال، پارادایم آموزش را دگرگون ساخته و مفهوم مدرسه سنتی را به محیط های یادگیری هوشمند تبدیل نموده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی نظام های آموزشی هوشمند در کشورهای پیشرو شامل سنگاپور، کره جنوبی و استونی و مقایسه آن با وضعیت نظام آموزش و پرورش ایران به شیوه اسنادی و توصیفی تحلیلی بر پایه الگوی بردی انجام شده است. مولفه های تطبیق شامل چهار بعد اسناد بالادستی و سیاست گذاری، زیرساخت و فناوری، توانمندسازی معلمان و شیوه های یاددهی یادگیری است. نتایج بررسی نشان می دهد که کشورهای پیشرو با گذر از مرحله تجهیز سخت افزاری صرف، بر پلتفرم های تطبیقی مبتنی بر داده، شخصی سازی مسیر یادگیری، ارتقای سواد هوش مصنوعی در معلمان و یکپارچگی سیستمی تمرکز یافته اند. در مقابل، نظام آموزشی ایران با وجود تصریح در اسناد راهبردی نظیر سند تحول بنیادین، هم چنان با چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال منطقه ای، تاکید بر فناوری به منزله ابزار نمایش به جای تسهیل کننده پداگوژی، کمبود پلتفرم های تطبیقی بومی، نارسایی در آموزش های مداوم و ضعف در حکمرانی داده های یادگیری روبرو است. در پایان، راهکارهایی عملیاتی در جهت بازآفرینی حکمرانی آموزش هوشمند و تحقق عدالت آموزشی تبیین شده است.