بررسی رابطه بین خوددلسوزی و کاهش علائم افسردگی در بزرگسالان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خوددلسوزی و کاهش علائم افسردگی در بزرگسالان انجام شده است. افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی است که بر کیفیت عملکرد فردی و اجتماعی تاثیر منفی می گذارد. در این میان، خوددلسوزی به عنوان یک سازه روان شناختی، شامل مهربانی با خود، درک مشترک بشری و ذهن آگاهی، نقش مهمی در تعدیل واکنش های هیجانی ایفا می کند. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل تمامی بزرگسالان مراجعه کننده به مراکز مشاوره می باشد. یافته ها نشان می دهد که میان خوددلسوزی و شدت علائم افسردگی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد؛ به طوری که افزایش سطح خوددلسوزی منجر به کاهش نشخوار فکری و بهبود تنظیم هیجانی شده و در نهایت علائم افسردگی را تقلیل می دهد. نتایج این مطالعه بر اهمیت آموزش مهارت های شفقت ورزی در پروتکل های درمانی تاکید داشته و پیشنهاد می شود جهت ارتقای سلامت روان بزرگسالان، مداخلات مبتنی بر شفقت در اولویت قرار گیرد.