حاکمیت در ابرها، رژیم حقوقی پناهندگان کیریباتی و گذار از تابعیت سرزمینی به دولت دیجیتال

این مقاله به بررسی چالش های بنیادین دولت سرزمینی در عصر حاضر، با تمرکز بر دو پدیده ی مهم: بحران اقلیمی و انقلاب دیجیتال، می پردازد. وضعیت دولت – جزیره ی کیریباتی، که با تهدید مستقیم از دست دادن سرزمین بر اثر بالا آمدن سطح آب دریا مواجه است، به عنوان مطالعه ی موردی کلیدی مطرح می شود. مقاله استدلال می کند که رژیم حقوق بین الملل کلاسیک، به ویژه در زمینه ی تابعیت و حقوق پناهندگان، برای پاسخگویی به آوارگی اقلیمی و احتمال زوال سرزمینی دولت های آسیب پذیر، ناکارآمد است. در مقابل، مفاهیم «حاکمیت در ابرها» و «دولت دیجیتال» به عنوان ظرفیت هایی نوظهور برای حفظ کارکردهای حکومتی و پیوندهای حقوقی - سیاسی میان دولت و جمعیت پراکنده، معرفی می شوند. در این چارچوب، «گذار از تابعیت سرزمینی به تابعیت دیجیتال» به عنوان الگویی نوظهور بررسی شده و ضمن اشاره به مزایای آن در حفظ هویت و حقوق شهروندی، مخاطرات مرتبط با آن، مانند مسائل امنیتی و شکاف دیجیتال، نیز مورد توجه قرار می گیرد. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که در حالی که حاکمیت در ابرها و دولت دیجیتال نمی توانند جایگزین کامل سرزمین باشند، اما ابزارهای ضروری برای تداوم دولت و حمایت از جمعیت در مواجهه با بحران های قرن بیست و یکم محسوب می شوند و ضرورت بازاندیشی در مفاهیم سنتی دولت و حقوق بین الملل را برجسته می سازند.

کلیدواژه ها:

حاکمیت در ابرها ، دولت دیجیتال ، تابعیت سرزمینی ، تابعیت دیجیتال ، بحران اقلیمی ، آوارگی اقلیمی ، کیریباتی ، حقوق بین الملل ، پناهندگان اقلیمی ، دولت - ملت