روش های نوین تدریس برای معلمان خسته

معلمان خسته، به عنوان ستون های اصلی نظام آموزشی، اغلب در میانه ی مسیر حرفه ای خود با فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه درونی و فاصله گرفتن از روش های نوین تدریس روبه رو می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان استفاده از روش های نوین تدریس در میان معلمان خسته مدارس متوسطه ی شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش توصیفی پیمایشی بود و جامعه ی آماری شامل تمامی معلمان شاغل در مدارس متوسطه ی ناحیه ی یک و دو آموزش و پرورش شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳۱۴۰۲ به تعداد ۳۸۵۰ نفر بود. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۵۰ نفر تعیین و به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی متناسب با حجم انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی محقق ساخته ی ۳۰ گویه ای بر مبنای طیف پنج درجه ای لیکرت بود که در شش مولفه ی فناوری آموزشی، یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، آموزش فراگیر، ارزیابی تکوینی و خلاقیت و بازی وارسازی سامان یافت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با نظر هشت نفر از متخصصان برنامه ریزی درسی و فناوری آموزشی تایید شد و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ برابر با ۰/۹۲ به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف به منظور بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها و از آزمون تی تک نمونه ای با میانگین فرضی ۳ به منظور بررسی وضعیت استفاده از روش های نوین استفاده شد. یافته ها نشان داد میانگین کلی استفاده از روش های نوین تدریس در میان معلمان خسته برابر با ۳/۴۲ با انحراف معیار ۰/۶۸ است که از میانگین فرضی (۳) به طور معناداری بالاتر است (t = ۱۱/۴۲، p < ۰/۰۰۱). در میان مولفه ها، «یادگیری مشارکتی» با میانگین ۳/۷۱ بالاترین و «بازی وارسازی» با میانگین ۲/۹۸ پایین ترین میزان کاربرد را داشتند. نتایج بیانگر آن است که معلمان خسته، در عین احساس خستگی و فرسودگی، همچنان به دنبال ایجاد جرقه های تحول در کلاس درس خود هستند، اما نیاز به حمایت های ساختاری، آموزش های ضمن خدمت هدفمند و بازسازی انگیزه در آن ها احساس می شود.