سازوکارهای حمایتی مدرسه در بازشناسی زودهنگام و کاهش اختلال های اضطرابی پنهان دانش آموزان

اختلال های اضطرابی پنهان در دانش آموزان به دلیل ماهیت درونی سازی شده علائم، کم تر از اختلال های برون ریز مورد توجه نظام مدرسه قرار می گیرند، در حالی که پیامدهای آن ها بر یادگیری، حضور در مدرسه، روابط همسالان و سلامت روانی بلندمدت قابل توجه است. هدف نوشتار حاضر تبیین سازوکارهای حمایتی مدرسه برای بازشناسی زودهنگام و کاهش اختلال های اضطرابی پنهان دانش آموزان است. روش کار بر سنتز پژوهی نظری و تحلیل مفهومی پژوهش های منتخب استوار است و با اتکا به چارچوب های نظام های حمایت چندلایه، رویکرد مدرسه محور در سلامت روان و مدل های پیشگیری، اجزای یک الگوی اجرایی برای مدرسه استخراج و صورت بندی می شود. یافته های تحلیلی نشان می دهد که بازشناسی زودهنگام اضطراب پنهان نیازمند ترکیب غربالگری حساس و غیر برچسب زننده، مشاهده نظام مند معلم، مسیر ارجاع روشن به مشاور، مشارکت خانواده، و مداخله های کوتاه مدت مبتنی بر شواهد در سطح کلاس و مدرسه است. همچنین کاهش پایدار اضطراب پنهان با تقویت امنیت روانی کلاس، آموزش مهارت های تنظیم هیجان، اصلاح باورهای ناکارآمد، و مدیریت عوامل فشارزای مدرسه ای مانند ارزیابی های تنش زا و قلدری تحقق می یابد. نتیجه گیری نشان می دهد که مدرسه زمانی می تواند نقش پیشگیرانه موثر ایفا کند که حمایت های روان شناختی را هم تراز حمایت آموزشی بداند، فرهنگ گفت و گو درباره هیجان ها را تقویت کند، و نظام چندحرفه ای مبتنی بر داده برای تصمیم گیری راه اندازی نماید.