چگونه توانستم با شناسایی توانمندی های دانش آموزان و استفاده از تشویق و حمایت مستمر، انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای ضعف درسی را افزایش دهم؟

یکی از مسائل مهم در محیط مدرسه، وجود دانش آموزانی است که از نظر درسی عملکرد ضعیف تری دارند، اما در عین حال از انگیزه و تلاش کافی برای پیشرفت برخوردارند. چنین دانش آموزانی اگر به دلیل نمرات پایین، دائما با دانش آموزان قوی تر مقایسه شوند یا تلاش آنان مورد توجه قرار نگیرد، ممکن است به تدریج اعتمادبه نفس خود را از دست بدهند و انگیزه آنان برای ادامه مسیر کاهش یابد.این اقدام پژوهی با هدف شناسایی توانمندی ها، تقویت انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای ضعف درسی در هنرستان ام البنین ناحیه ۴ تبریز انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان پایه های دهم و یازدهم با میانگین ۲۵ نفر در هر کلاس بود.در جریان تدریس، یکی از دانش آموزان پایه دهم توجه پژوهشگر را به خود جلب کرد. این دانش آموز در برخی دروس از جمله زیست و شیمی با مشکلات و ضعف نسبی مواجه بود و سرعت یادگیری او نیز نسبت به برخی همکلاسی ها کمتر بود؛ با این حال، دانش آموزی بسیار پرتلاش بود و برای یادگیری مطالب کوشش زیادی می کرد.پژوهشگر با مشاهده این ویژگی، تلاش کرد به جای تمرکز صرف بر نمرات پایین، تلاش، پشتکار و پیشرفت های کوچک دانش آموز را مورد توجه قرار دهد. تشویق کلامی، بازخورد مثبت، ایجاد فرصت برای پاسخ گویی، توجه به نقاط قوت، حمایت عاطفی، ساده سازی فعالیت ها، تعیین اهداف کوتاه مدت و تقویت اعتمادبه نفس از جمله اقداماتی بود که در فرایند پژوهش مورد استفاده قرار گرفت.نتایج نشان داد که هنگامی که دانش آموز احساس کند تلاش او دیده می شود و معلم به توانایی های او باور دارد، انگیزه بیشتری برای ادامه فعالیت پیدا می کند. این تجربه همچنین نشان داد که ضعف درسی لزوما به معنای بی علاقگی یا ناتوانی دانش آموز نیست و گاهی دانش آموز تنها به حمایت و فرصت مناسب نیاز دارد تا توانایی های خود را آشکار کند.