نقش مهارت های حل مسئله اجتماعی در پیش بینی سازوکارهای روانی و اجتماعی دانش آموزان در تمامی مقاطع تحصیلی

خانوادگی و اجتماعی مواجه هستند که نحوه مواجهه آنان با این مسائل می تواند بر سلامت روانی، روابط بین فردی، سازگاری اجتماعی و عملکرد تحصیلی آنان تاثیرگذار باشد. یکی از مهارت های اساسی برای مواجهه سازنده با چنین موقعیت هایی، مهارت حل مسئله اجتماعی است. حل مسئله اجتماعی مجموعه ای از فرایندهای شناختی، هیجانی و رفتاری است که فرد از طریق آن می تواند یک موقعیت دشوار را شناسایی کرده، آن را به درستی تعریف کند، راهکارهای مختلف را مورد بررسی قرار دهد، پیامدهای احتمالی هر راهکار را بسنجد و مناسب ترین گزینه را انتخاب کند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش مهارت های حل مسئله اجتماعی در پیش بینی سازوکارهای روانی و اجتماعی دانش آموزان در تمامی مقاطع تحصیلی است. روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع و پژوهش های مرتبط است. یافته های پژوهش نشان می دهد برخورداری از نگرش مثبت نسبت به مسئله، توانایی تعریف دقیق مشکل، تولید راه حل های متنوع، تصمیم گیری منطقی و ارزیابی پیامدهای رفتار می تواند با سازگاری روانی، رضایت از زندگی، کاهش واکنش های هیجانی نامناسب، بهبود روابط با همسالان و افزایش مشارکت اجتماعی دانش آموزان ارتباط داشته باشد. در مقابل، نگرش منفی نسبت به مسئله، اجتناب، تصمیم گیری تکانشی و احساس ناتوانی در حل مشکلات می تواند زمینه ساز فشار روانی، تعارض های بین فردی و مشکلات سازگاری شود. بنابراین، آموزش نظام مند مهارت های حل مسئله اجتماعی از دوره ابتدایی تا متوسطه و آموزش عالی می تواند بخشی از برنامه های موثر مدرسه برای تقویت سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان باشد.