آموزش مبانی اعتقادی به نسل دیجیتال و شیوه های نوین تبلیغ دینی

تحولات عمیق و پرشتاب در عرصه فناوری های اطلاعات و ارتباطات، ساختارهای معرفتی، الگوهای جامعه پذیری، هویت یابی و شیوه های دریافت و پردازش معنا را در میان نسل های جدید دگرگون کرده است. نسل دیجیتال به عنوان جامعه ای که از بدو حیات در بستر شبکه های تعاملی، رسانه های چندوجهی، کلان داده ها و فناوری های هوشمند رشد یافته است، ارتباط اندکی با الگوهای سنتی، تک گویانه و خطی انتقال مفاهیم دینی برقرار می سازد. هدف بنیادین این پژوهش جامع، واکاوی چندبعدی موانع موجود در آموزش مبانی اعتقادی به این نسل، تبیین ویژگی های روان شناختی، زبان شناختی و معرفت شناختی ذهنیت نسل نو و طراحی چارچوبی منسجم و کاربردی از شیوه های نوین تبلیغ دینی است. روش پژوهش در این بررسی از نوع توصیفی تحلیلی با تکیه بر تحلیل داده های اسنادی و منابع معتبر کتابخانه ای، کلامی و ارتباط شناختی است. یافته های تفصیلی پژوهش نشان می دهد که گذار از ساختارهای خطابی یک سویه به گفتمان تعاملی، بهره گیری راهبردی از روایت گری دیجیتال، بازی وارسازی مفاهیم کلامی، کاربست هوش مصنوعی در پایش و پاسخ گویی برخط، تقویت همه جانبه سواد رسانه ای و تجلی زیست اخلاقی مومنانه در بستر شبکه های مجازی، الزامات بنیادین مصونیت فکری و تعمیق باورهای دینی به شمار می روند. این راهکارها الگویی کاربردی جهت ارتقای کارآمدی نظام های تربیتی و تبلیغی ارائه می دهند.