نقش واسطه ای راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در رابطه بین تجارب قلدری سایبری و افسردگی در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر تبیین رابطه بین تجارب قلدری سایبری و افسردگی در نوجوانان با تاکید بر نقش واسطه ای راهبردهای تنظیم شناختی هیجان است. چارچوب نظری پژوهش بر این فرض استوار است که مواجهه با کنش های آسیب رسان در فضای مجازی، از طریق فعال سازی ارزیابی های شناختی منفی و به کارگیری راهبردهای ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان، احتمال تجربه علائم افسردگی را افزایش می دهد و در مقابل، راهبردهای سازگارانه می توانند اثرات آسیب زا را تضعیف کنند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل نوجوانان دوره متوسطه دوم در مدارس شهری است و داده ها با استفاده از مقیاس های استاندارد قلدری سایبری، تنظیم شناختی هیجان و افسردگی گردآوری می شود. تحلیل ها با رویکرد آزمون اثرات مستقیم و غیرمستقیم انجام می گیرد و برای آزمون معناداری مسیرهای واسطه ای از بوت استرپ استفاده می شود. انتظار می رود نتایج نشان دهد قلدری سایبری به طور مثبت با افسردگی مرتبط است و راهبردهای ناسازگارانه مانند نشخوارگری، فاجعه سازی و سرزنش خود این رابطه را تقویت می کنند، در حالی که راهبردهایی مانند ارزیابی مجدد مثبت، پذیرش و تمرکز مجدد بر برنامه ریزی، نقش محافظتی دارند. یافته های این پژوهش می تواند برای طراحی مداخلات مدرسه محور، ارتقای سواد هیجانی دیجیتال، و برنامه های پیشگیری از پیامدهای روان شناختی قلدری سایبری در نوجوانان کاربردی باشد.