بررسی رابطه اعتیاد به فضای مجازی با کیفیت خواب و افت عملکرد تحصیلی با تعدیل کنندگی حمایت اجتماعی ادراک شده

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و مدل سازی رابطه بین اعتیاد به فضای مجازی، کیفیت خواب و افت عملکرد تحصیلی با تاکید بر نقش تعدیل کنندگی حمایت اجتماعی ادراک شده تدوین شده است. رشد شتابان ابزارهای ارتباطی دیجیتال و درگیری مفرط فراگیران با بسترهای برخط، دگرگونی های چشمگیری در سبک زندگی، ریتم شبانه روزی و پویایی های شناختی آنان پدید آورده است. چارچوب نظری این مطالعه بر مبنای تلفیق نظریه شناختی رفتاری استفاده آسیب زا از اینترنت، نظریه جابجایی زمان و مدل ضربه گیر استرس استوار است. در این الگو فرض می شود که اعتیاد به فضای مجازی از مسیر فعال سازی برانگیختگی های شناختی و عاطفی و ایجاد تاخیر در فاز خواب، کیفیت و عمق خواب را تنزل می دهد؛ پیامد مستقیم این نارسایی فیزیولوژیک به صورت زوال ظرفیت های توجهی، تضعیف حافظه فعال و در نهایت افت عملکرد تحصیلی تبارز می یابد. در این میان، حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی ارکان سه گانه خانواده، همسالان و معلمان قادر است به مثابه یک متغیر تعدیل گر، شدت این اثرات مخرب را مهار کرده و تاب آوری تحصیلی یادگیرنده را ارتقا بخشد. روش شناسی این مطالعه مبتنی بر رویکرد توصیفی همبستگی و طرح های رگرسیون سلسله مراتبی تعدیل شده با استفاده از ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه اعتیاد به اینترنت، شاخص کیفیت خواب، مقیاس حمایت اجتماعی و سنجه عملکرد تحصیلی است. تحلیل بنیادهای نظری و پیشینه تجربی بیانگر تایید روابط ساختاری مفروض و اثربخشی تعیین کننده منابع حمایتی در شکستن زنجیره آسیب زای اعتیاد فناورانه به افت تحصیلی است.