تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه دانش آموزان

نگیزه یکی از مهم ترین عوامل موثر بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. روش های تدریس فعال به عنوان رویکردهایی که یادگیرنده را در مرکز فرایند یادگیری قرار می دهند، می توانند نقش بسزایی در افزایش انگیزه دانش آموزان ایفا کنند. این مقاله با روش مروری-تحلیلی و با استناد به منابع علمی معتبر، به بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه دانش آموزان می پردازد. در این راستا، ابتدا مفاهیم اساسی مانند تدریس فعال، انگیزه و انواع آن تبیین می شود، سپس نظریه های روان شناختی مرتبط با انگیزه مورد بررسی قرار می گیرد و در ادامه، روش های مختلف تدریس فعال از جمله یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری اکتشافی، ایفای نقش و بحث گروهی تحلیل می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال، از طریق افزایش تعامل، احساس خودکارآمدی، مالکیت یادگیری و ارتباط با زندگی واقعی، به طور معناداری انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را افزایش می دهد. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است.