نگرش معلمان نسبت به نقش هوش مصنوعی در تربیت تفکر انتقادی دانش آموزان

هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری نوظهور، به سرعت در حال نفوذ به عرصه های آموزشی است و پرسش های بنیادینی را درباره نقش آن در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان پیش روی معلمان قرار داده است. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، به بررسی نگرش معلمان نسبت به نقش هوش مصنوعی در تربیت تفکر انتقادی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که نگرش معلمان در طیفی از خوش بینی محتاطانه تا نگرانی عمیق قرار می گیرد: از یک سو، معلمان پتانسیل هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و تسهیل پرسشگری سقراطی را می ستایند و از سوی دیگر، نگران وابستگی شناختی، کاهش تلاش فکری و تضعیف مهارت های استدلال مستقل هستند. این مقاله با تحلیل عوامل موثر بر این نگرش ها، بر ضرورت طراحی چارچوب های آموزشی مبتنی بر «اصطکاک شناختی هدایت شده» تاکید می کند و پیشنهادهایی برای توسعه حرفه ای معلمان ارائه می دهد.