نقش فرهنگ سازمانی یادگیرنده در پذیرش داوطلبانه نوآوری های آموزشی در سطح مدارس

تحولات بنیادین در عرصه دانش، فناوری های نوین اطلاعاتی و دگرگونی در نیازهای مهارتی یادگیرندگان سده بیست و یکم، نظام های تعلیم و تربیت را در سراسر جهان با ضرورت بازنگری بنیادین در الگوهای سنتی آموزش، تدریس و مدیریت مواجه ساخته است. تجربه دهه های گذشته نشان داده است که طرح های اصلاحی بخشنامه ای و سیاست های از بالا به پایین در نظام آموزش و پرورش اغلب به تغییرات صوری، زودگذر و مقاومت های پنهان معلمان ختم می شوند. موفقیت هر برنامه تحولی بیش از هر عامل فنی، وابسته به آمادگی روانی، انگیزش درونی و تمایل اختیاری معلمان برای پذیرش و به کارگیری نوآوری هاست. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ابعاد فرهنگ سازمانی یادگیرنده بر پذیرش داوطلبانه نوآوری های آموزشی در سطح مدارس انجام شده است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از منظر روش شناسی، توصیفی تحلیلی بر پایه رویکرد مرور نظام مند اسنادی و تحلیل مفهومی است. جامعه پژوهش اسناد، کتاب ها و مقالات تخصصی نمایه شده در پایگاه های معتبر علمی در بازه زمانی سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ میلادی و سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ خورشیدی را در بر می گیرد. تحلیل داده ها نشان می دهد که مولفه های سازمان یادگیرنده شامل یادگیری پیوسته، ترویج پرس وجو و گفتگو، یادگیری تیمی، توانمندسازی ساختاری و روانشناختی، ارتباط با محیط پیرامونی و رهبری راهبردی با ایجاد امنیت روانی، کاهش ریسک پذیری ادراک شده و ارتقای حس خودکارآمدی حرفه ای، زمینه دگرگونی ساختاری از پذیرش مکانیکی به پذیرش خودانگیخته را فراهم می آورند. نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده پیش شرط پایدارسازی نوآوری های پداگوژیک و شکوفایی پتانسیل های یادگیری در محیط مدرسه است.