ارزیابی رابطه بین سبک های تدریس فراگیر محور معلمان و میزان بروز خلاقیت هنری در دانش آموزان دوره اول ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل رابطه بین ابعاد گوناگون سبک های تدریس فراگیر محور معلمان و میزان بروز شاخص های خلاقیت هنری در دانش آموزان دوره اول ابتدایی پایه های اول تا سوم به شیوه توصیفی همبستگی و تحلیل رگرسیون چندمتغیره به مرحله اجرا درآمده است. جامعه آماری این مطالعه را تمامی آموزگاران دوره اول ابتدایی و دانش آموزان مشغول به تحصیل در این پایه ها در سطح مدارس دولتی و غیردولتی شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ تشکیل دادند. به منظور گردآوری داده های پایا و روا، با بهره گیری از شیوه نمونه برداری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۲۰ نفر از آموزگاران انتخاب و متناظر با محیط کلاسی هر آموزگار، رفتارها، فعالیت ها و فراورده های تجسمی ۳۲۰ دانش آموز با آزمون های استاندارد مورد سنجش قرار گرفت. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه محقق ساخته سبک تدریس فراگیر محور مبتنی بر نظریه تمایز آموزشی و چارچوب های آموزش دربرگیرنده با سنجش خرده مقیاس های تمایز محتوایی، فرایندی، محصولی، جو روانی حمایتی و پذیرش گوناگونی یادگیری، فرم ب تصویری آزمون تفکر خلاق تورنس و سیاهه نظام مند تحلیل محصولات هنری کودک در ابعاد سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط بود. جهت پردازش داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون همزمان و گام به گام در محیط نرم افزار آماری استفاده شد. یافته های به دست آمده نشان داد که بین شاخص کل سبک تدریس فراگیر محور و نمره کلی خلاقیت هنری دانش آموزان همبستگی مثبت، معنادار و نیرومندی در سطح آماری کمتر از ۰/۰۱ وجود دارد. در تفکیک ابعاد، بیشترین میزان همبستگی با ابعاد اصالت و سیالی حاصل شد و در مدل رگرسیون، مولفه های انعطاف پذیری در ارائه تکالیف و عاملیت بخشی در انتخاب مواد هنری بیشترین سهم را در پیش بینی تغییرات واریانس خلاقیت کودکان به خود اختصاص دادند. بر اساس داده های تجربی این تحقیق می توان نتیجه گرفت که فراهم ساختن ساختارهای یادگیری باز، کاستن از ارزشیابی های هنجاری مبتنی بر نمره دهی مقایسه ای و حرمت نهادن به گوناگونی های حسی، حرکتی و ادراکی کودکان در سبک تدریس فراگیر، نقشی ساختاری و کاتالیزور در گذار کودکان از بازتولید کلیشه ها به سوی آفرینشگری اصیل هنری ایفا می کند.