بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر مسئله با بهره گیری از فناوری های نوین بر خلاقیت علمی و آمادگی دانش آموزان برای آینده

تحولات سریع علمی، اجتماعی و فناورانه، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در روش های یاددهی و یادگیری مواجه کرده است. در چنین شرایطی، مدرسه نمی تواند تنها بر انتقال و حفظ اطلاعات تمرکز داشته باشد، بلکه باید زمینه رشد توانایی هایی مانند خلاقیت علمی، حل مسئله، تفکر انتقادی، تصمیم گیری، همکاری و سازگاری با شرایط جدید را در دانش آموزان فراهم کند. یادگیری مبتنی بر مسئله یکی از رویکردهایی است که با قرار دادن دانش آموز در موقعیت های چالش برانگیز، امکان مشارکت فعال در فرایند یادگیری را فراهم می کند. در این رویکرد، یادگیرنده برای مواجهه با مسئله، به جست وجوی اطلاعات، تحلیل شواهد، ارائه فرضیه، تولید راه حل و ارزیابی نتایج می پردازد. روش های فعال و مسئله محور می توانند با رشد خلاقیت، حل مسئله و برخی توانایی های شناختی دانش آموزان ارتباط داشته باشند. همچنین فناوری هایی مانند محیط های یادگیری تعاملی، شبیه سازی و ابزارهای دیجیتال می توانند فرصت های جدیدی برای تجربه موقعیت های علمی و حل مسائل فراهم کنند. با وجود این، اثربخشی فناوری به خود ابزار وابسته نیست و نحوه طراحی آموزشی، کیفیت مسئله، نقش معلم و میزان مشارکت فعال دانش آموز اهمیت تعیین کننده ای دارد. استفاده سطحی از فناوری ممکن است صرفا شکل ارائه محتوا را تغییر دهد، در حالی که استفاده هدفمند از آن می تواند فرایند یادگیری را به سمت کاوش، همکاری، حل مسئله و تولید دانش هدایت کند. از این منظر، پیوند فناوری با یادگیری مبتنی بر مسئله زمانی بیشترین ارزش آموزشی را خواهد داشت که در چارچوب اهداف مشخص تربیتی و شناختی طراحی شود.