بررسی بهره گیری هدفمند از فناوری در کنار نقش هدایت گر معلم و تقویت تعاملات آموزشی

تحولات گسترده در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی یاددهی یادگیری مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، آموزش دیگر نمی تواند صرفا بر انتقال محتوا از طریق روش های یک سویه و مبتنی بر سخنرانی معلم استوار باشد، بلکه نیازمند بهره گیری از رویکردهایی است که بتوانند دانش آموزان را به عنوان یادگیرندگان فعال، مشارکت جو و مسئول در فرآیند یادگیری درگیر سازند. بر اساس بررسی انجام شده، آموزش ترکیبی، فناوری های نوین و تعامل آموزشی از جمله مهم ترین مولفه هایی هستند که می توانند نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت آموزش و تحقق یادگیری اثربخش دانش آموزان داشته باشند.آموزش ترکیبی با ایجاد پیوند میان آموزش حضوری و یادگیری الکترونیکی، امکان بهره گیری هم زمان از مزایای ارتباط مستقیم معلم و دانش آموز و قابلیت های گسترده فناوری را فراهم می کند. این رویکرد موجب می شود فرآیند یادگیری از محدودیت های زمانی و مکانی فراتر رفته و دانش آموزان فرصت بیشتری برای دسترسی به منابع آموزشی متنوع، مرور مطالب، تمرین بیشتر و یادگیری متناسب با سرعت فردی خود داشته باشند. در واقع، آموزش ترکیبی با فراهم کردن محیطی انعطاف پذیر، زمینه انتقال از آموزش سنتی و معلم محور به آموزش فعال و یادگیرنده محور را فراهم می سازد. در این نوع آموزش، دانش آموز صرفا دریافت کننده اطلاعات نیست، بلکه در جست وجو، تحلیل، تولید و کاربرد دانش نقش فعال ایفا می کند.