بررسی اهمیت توانمندسازی معلمان در مدیریت کلاس و نهادینه سازی اصول اخلاق آموزشی به عنوان یکی از اولویت های اساسی نظام آموزش وپرورش

سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، دو سازه اساسی و به شدت به هم پیوسته در نظام تعلیم و تربیت هستند که تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، آموزشی، اجتماعی و محیطی قرار دارند. در این میان، مهارت های زندگی، مدیریت کلاس، اخلاق آموزشی و تاب آوری از جمله مهم ترین متغیرهایی هستند که می توانند به صورت مستقیم و غیرمستقیم زمینه ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم آورند. بررسی این متغیرها در قالب یک چارچوب یکپارچه نشان می دهد که موفقیت تحصیلی تنها به توانایی های شناختی، استعدادهای ذهنی یا میزان هوش دانش آموزان وابسته نیست، بلکه تا حد زیادی به کیفیت محیط یادگیری، ویژگی های روان شناختی فرد، نحوه تعامل معلم با دانش آموز و توانایی دانش آموز در مدیریت چالش های زندگی بستگی دارد. به همین دلیل، توجه هم زمان به ابعاد روان شناختی و آموزشی می تواند زمینه تحقق یادگیری عمیق، پایدار و اثربخش را فراهم سازد.بررسی مبانی نظری این پژوهش نشان داد که برخورداری دانش آموزان از سلامت روان مطلوب، نقش تعیین کننده ای در افزایش تمرکز، انگیزش، خودتنظیمی، اعتمادبه نفس، مشارکت کلاسی، مسئولیت پذیری و پیشرفت تحصیلی آنان دارد. دانش آموزانی که از آرامش روانی، احساس امنیت، رضایت از خود و روابط اجتماعی مطلوب برخوردار هستند، توانایی بیشتری برای یادگیری، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجان ها و مقابله با فشارهای آموزشی دارند. در مقابل، مشکلاتی نظیر اضطراب، استرس، افسردگی، احساس ناکامی، کاهش عزت نفس و ناتوانی در مدیریت هیجان ها می توانند فرآیند یادگیری را مختل کرده و زمینه افت تحصیلی، کاهش انگیزه، بی تفاوتی نسبت به مدرسه و حتی ترک تحصیل را فراهم آورند. ازاین رو، سلامت روان باید به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت نظام آموزشی مورد توجه برنامه ریزان، مدیران مدارس و معلمان قرار گیرد.