تحلیل هویت سیاسی شیعه در عصر خلفای راشدین (۱۱–۴۰ هجری)

پس از رحلت محمد در سال ۱۱ هجری، جامعه اسلامی با مسئله تعیین رهبری سیاسی و دینی مواجه شد. پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی تحلیلی و گفتمانی بررسی می کند که چگونه هویت سیاسی شیعه از یک گرایش شخصیتی حمایتی به چارچوبی مشروعیت محور و دارای مولفه های اعتقادی اولیه تبدیل شد. داده های تحقیق از منابع تاریخی کلاسیک و پژوهش های معاصر شیعی و غربی گردآوری شده و با تحلیل محتوای تاریخی و تطبیقی بررسی شدند. نتایج نشان می دهد که تحولات سیاسی، بحران های خلافت و جنگ های داخلی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت سیاسی شیعه ایفا کرده اند. این پژوهش می تواند زمینه ساز مطالعات آینده در حوزه هویت سیاسی و دینی مسلمانان و تحلیل تعامل جریان های سیاسی و اعتقادی باشد.