تحلیل رویکرد های نوین ترکیب انرژی های تجدیدپذیر با تاسیسات مکانیکی

ترکیب منابع انرژی تجدیدپذیر با تاسیسات مکانیکی (تاسیسات گرمایشی، سرمایشی، تهویه مطبوع، لوله کشی و خدمات ساختمانی) پارادایم بنیادینی در مهندسی ساختمان معاصر را تشکیل می دهد. این پژوهش رویکردهای نوین در اتصال سیستم های خورشیدی، بادی، ژئوترمال و زیست توده به زیرساخت های مکانیکی متعارف در ساختمان های تجاری و مسکونی را بررسی می کند. روش تحقیق ترکیبی (مطالعه ی نظام مند ادبیات ۱۲۰ مقاله ی داوری شده در بازه ی ۲۰۱۵–۲۰۲۵ به علاوه ی پرسش نامه ی ساختاریافته) است. پرسش نامه شامل ۲۵ گویه ی مقیاس لیکرت در پنج بعد فنی، اقتصادی، زیست محیطی، تنظیمی و نگهداری ای بود که بر ۱۲۰ مهندس مکانیک، مشاور انرژی و مدیر ساختمان در ایران اجرا شد. تحلیل داده ها با SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف توزیع نرمال پاسخ ها را تایید کرد (p > ۰.۰۵). آزمون های تی تک نمونه ای نشان دادند که امکان پذیری فنی (میانگین = ۳.۷۲، انحراف معیار = ۰.۶۸) و سود زیست محیطی (میانگین = ۴.۱۵، انحراف معیار = ۰.۵۲) به طور معناداری بالاتر از نقطه ی خنثی (p < ۰.۰۰۱) و توجیه اقتصادی (میانگین = ۲.۸۴، انحراف معیار = ۰.۷۱) و آمادگی تنظیمی (میانگین = ۲.۶۷، انحراف معیار = ۰.۷۹) به طور معناداری پایین تر از آن (p < ۰.۰۰۱) قرار دارند. یافته ها اجماعی را آشکار می سازند که سیستم های هیبریدی تجدیدپذیر–مکانیکی از نظر فنی بالغ و از نظر زیست محیطی ضروری هستند، اما با موانع سرمایه ی اولیه ی بالا، پراکندگی مقررات و کمبود نیروی متخصص مواجه اند. پژوهش چارچوب پیاده سازی پنج مرحله ای و توصیه های سیاستی برای تسریع گذار به سمت تاسیسات مکانیکی خالص صفر در ایران ارائه می دهد.