رابطه سبک های یادگیری و انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس ریاضی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های یادگیری و انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس ریاضی انجام شده است. ریاضیات به واسطه ماهیت انتزاعی و استدلالی خود، نیازمند بهره گیری از راهبردهای شناختی و انگیزشی ویژه ای است و شناسایی عواملی که بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در این درس تاثیر می گذارند، از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سبک های یادگیری و انگیزه پیشرفت از بهترین پیش بینی کننده های پیشرفت تحصیلی ریاضی محسوب می شوند. نتایج حاصل از مدل یابی معادلات ساختاری نشان می دهد که انگیزه پیشرفت به طور مستقیم بر پیشرفت تحصیلی ریاضی تاثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین یافته های پژوهش ها حاکی از آن است که یادگیرندگان با سبک بصری، عملکرد تحصیلی بهتری در ریاضیات دارند، در حالی که سبک های شنیداری و لمسی تاثیر معناداری بر پیشرفت ریاضی ندارند. در خصوص نقش جنسیت، برخی مطالعات نشان می دهد که دانش آموزان دختر در درس ریاضی عملکرد بهتری نسبت به پسران دارند. نتایج حاصل از تجزیه وتحلیل داده ها نشان می دهد که ترکیب سبک های یادگیری و انگیزه پیشرفت می تواند تا حدود قابل توجهی واریانس پیشرفت تحصیلی ریاضی را تبیین کند. در پایان، راهکارهایی نظیر هماهنگ سازی روش های تدریس با سبک های یادگیری دانش آموزان، تقویت انگیزه پیشرفت درونی و استفاده از محیط های یادگیری چندرسانه ای ارائه شده است.