نقش سواد رسانه ای والدین در مدیریت حضور فرزندان در زیست بوم های برخط آموزشی

گسترش زیست بوم های برخط آموزشی در سال های اخیر، مرزهای سنتی یادگیری مدرسه ای را دگرگون کرده و نقش والدین را از همراهی عمومی با تکالیف به مدیریت هوشمند حضور، تعامل و ایمنی فرزندان در فضاهای دیجیتال ارتقا داده است. در این میان، سواد رسانه ای والدین به مثابه مجموعه ای از دانش، نگرش و مهارت های تحلیل انتقادی پیام، تنظیم گری استفاده، صیانت از داده، و هدایت اخلاقی رفتاری، به عامل تعیین کننده ای در کیفیت مشارکت آموزشی فرزندان، کاهش مخاطرات، و افزایش بهره وری یادگیری بدل شده است. هدف این مقاله، تبیین سازوکارهای اثرگذاری سواد رسانه ای والدین بر مدیریت حضور فرزندان در زیست بوم های برخط آموزشی و ارائه یک چارچوب مفهومی چندبعدی برای سیاست گذاری و مداخله تربیتی است. روش پژوهش مروری تحلیلی و مبتنی بر سنتز روایتی ادبیات داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد سواد رسانه ای والدین از طریق پنج مسیر مکمل شامل تنظیم گری زمان و توجه، میانجی گری آموزشی و شناختی، حمایت عاطفی و انگیزشی، مدیریت حریم خصوصی و امنیت، و الگودهی اخلاقی و هنجاری، بر کیفیت حضور فرزندان در کلاس های مجازی و پلتفرم های یادگیری اثر می گذارد. همچنین، کیفیت این مدیریت به متغیرهایی نظیر سرمایه فرهنگی خانواده، سبک فرزندپروری، خودکارآمدی دیجیتال والدین و کیفیت ارتباط خانه و مدرسه وابسته است. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت گذار از نگاه کنترل محور به رویکرد توانمندسازی و هم یادگیری، توسعه برنامه های مدرسه محور آموزش والدین، و طراحی سیاست های حمایتی برای کاهش شکاف دیجیتال تاکید دارد.