راهکارهای ارتقای سلامت روان و افزایش تاب آوری اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

سلامت روان و تاب آوری اجتماعی در دوران کودکی، ارکان اساسی رشد شخصیت، پیشرفت تحصیلی و بهزیستی پایدار در سراسر عمر به شمار می روند. هدف اساسی پژوهش حاضر، شناسایی و تدوین راهکارهای ارتقای سلامت روان و افزایش تاب آوری اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی با رویکردی چندبعدی و مداخله ای است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و سنتز پژوهی است که با بررسی اسنادی نظام مند، مقالات علمی پژوهشی، الگوهای نظری و شواهد تجربی مرتبط در حوزه های روان شناسی رشد، آموزش و پرورش و مددکاری کودک به انجام رسیده است. جامعه پژوهش شامل کلیه اسناد تخصصی، پژوهش های داخلی و خارجی و گزارش های سازمان های بین المللی نظیر یونسکو و یونیسف در حوزه سلامت روان کودکان بوده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که ارتقای تاب آوری و سلامت روان دانش آموزان وابسته به هم افزایی چهار مولفه کلیدی شامل آموزش مهارت های هیجانی شناختی در برنامه درسی، ایجاد جو روانی مثبت و حمایتی در مدرسه، مشارکت پویا و آگاهانه والدین و بهره گیری از تکنیک های بازی درمانی و قصه گویی گروهی است. تعمیق شایستگی های هیجانی نظیر خودآگاهی، تنظیم هیجان و حل مسئله بین فردی به عنوان ضربه گیرهای روان شناختی در مواجهه با تنش های تحصیلی، چالش های خانوادگی و تعارضات هم سالان عمل می کنند. در نهایت، مدل کاربردی جامعی جهت پیاده سازی برنامه های ارتقای تاب آوری در مدارس تدوین شده و پیشنهادهایی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.