بررسی تطبیقی نگاره های دوره ی تیموری با نگارگری معاصر ( با تاکید بر داستان های نظامی گنجوی)

شعر روایتی زیبا از تاریخ است و مردم و جوهر زندگی آن ها مایه و الهام بخش شاعر است.یکی از ارکان استوار شعر فارسی در ادبیات ایران نظامی است.شاعری که بازتاب واقعیت اجتماعی زمانه یکی از خصوصیات شعر های اوست.شعر های نظامی یکی از ارکان اصلی موضوعات هنری بلخص نقاشی و نگارگری درادوار مختلف محسوب می شوند.در دوره تیموری با درخشش کمال الدین بهزاد و در دوره ی معاصر با خلاقیت استاد محمود فرشچیان شاهد آثار بی نظیری با موضوع داستان های نظامی دیده می شود.در این مقاله کوشیده شده تا با بررسی نگاره های مربوط به داستان های نظامی در عصر تیموری و معاصر با مطالعه ی موردی بر روی سه اثر از کمال الدین بهزاد و استاد فرشچیان به رموز تصویری در آثار نظامی پرداخته شود و چرایی استفاده از این داستان ها در نقاشی ایرانی مورد بررسی قرار بگیرد.در مسیر این پژوهش پژوهندگان با سوالاتی روبه رو شدند از قبیل:چرا از داستان های نظامی در نقاشی های ایرانی استفاده شده است؟ نگارگری دوره ی تیموری و دوره ی معاصر با محوریت داستان های نظامی چه تمایز ها و شباهت هایی با یکدیگر دارند؟داستان های نظامی تا چه اندازه به هنر نگارگری ایران نزدیک است؟ در نتیجه ی این مقاله نگارندگان در پی آن هستند تا مردم با داستان های قدیمی ایرانی و جلوه های تصویری آن بلخص آثار نظامی آشنا شوند و با نگاهی عمیق تر به رابطه ی ناگسستنی هنر و ادبیات پرداخته شود.این مقاله به روش کتابخانه ای با رویکرد تحلیلی،تطبیقی جمع آوری شده است.

کلیدواژه ها:

نظامی ، نگارگری ، دوره تیموری ، بهزاد ، فرشچیان