اثربخشی آموزش تفکر مثبت بر خودکارآمدی تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان متوسطه اول با نقش تعدیل گر کیفیت محیط مدرسه: یک مطالعه مروری نظام مند

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین نقش آموزش تفکر مثبت در خودکارآمدی تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان متوسطه اول با تاکید بر نقش تعدیل گر کیفیت محیط مدرسه انجام شد. این پژوهش از نوع مروری نظام مند است. با استفاده از جستجوی نظام مند در پایگاه های داده علمی معتبر داخلی و خارجی، مطالعات مرتبط با آموزش تفکر مثبت، خودکارآمدی تحصیلی، مهارت های اجتماعی و کیفیت محیط مدرسه در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۶ گردآوری و تحلیل شدند. داده ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و استنتاج منطقی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان دادند که آموزش تفکر مثبت به طور معناداری با خودکارآمدی تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت دارد. این رابطه با نظریه شناختی-اجتماعی بندورا و نظریه گسترش و ساخت هیجان های مثبت فردریکسون قابل تبیین است. همچنین، کیفیت محیط مدرسه (شامل ابعاد فیزیکی و روانی-اجتماعی) می تواند به عنوان یک متغیر تعدیل گر در رابطه بین آموزش تفکر مثبت و متغیرهای وابسته عمل کند. توجه هم زمان به عوامل روان شناختی و عوامل محیطی می تواند به درک جامع تری از فرآیند پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان منجر شود. پیشنهاد می شود نظام های آموزشی برنامه هایی را برای تقویت خودکارآمدی تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان طراحی و اجرا کنند و به بهبود کیفیت محیط مدارس اهتمام ورزند.