بررسی تاثیر کیفیت فضای آموزشی، نظم محیطی و دسترسی به امکانات بر تجربه یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 3

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_2110

تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405

چکیده مقاله:

محیط آموزشی مدرسه صرفا ظرفی برای اجرای برنامه درسی نیست، بلکه بخشی از فرایند شکل گیری تجربه یادگیری دانش آموزان است. کیفیت فضای کالبدی، نحوه سازمان یافتگی و نظم محیط، میزان دسترسی به وسایل و منابع آموزشی و چگونگی استفاده از این ظرفیت ها، می تواند بر توجه، انگیزش، مشارکت، احساس تعلق و در نهایت کیفیت یادگیری اثر بگذارد. مسئله اساسی آن است که در بسیاری از مطالعات، این مولفه ها به صورت جداگانه بررسی شده اند و رابطه میان آن ها و تجربه زیسته دانش آموز از فرایند یادگیری کمتر به صورت تلفیقی تحلیل شده است. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، پژوهش های فارسی مرتبط را بررسی کرده و تلاش دارد سازوکارهای احتمالی ارتباط میان کیفیت فضای آموزشی، نظم محیطی، دسترسی به امکانات و پیامدهای یادگیری را تبیین کند. شواهد بررسی شده نشان می دهد که فضای آموزشی مطلوب بیش از آنکه صرفا به نوسازی ساختمان یا افزایش تجهیزات وابسته باشد، به تناسب میان ویژگی های فیزیکی، نوع فعالیت آموزشی، نیازهای رشدی دانش آموزان و امکان تعامل فعال با محیط وابسته است. در این میان، عواملی مانند انعطاف پذیری فضا، سامان یافتگی کلاس، کاهش عوامل حواس پرتی، دسترسی واقعی به منابع آموزشی و امکان استفاده از فناوری، زمانی بیشترین ارزش آموزشی را پیدا می کنند که در یک نظام منسجم یاددهی یادگیری قرار گیرند. یافته های مطالعات داخلی همچنین نشان می دهد که اثر امکانات آموزشی را نمی توان صرفا با شمارش تجهیزات ارزیابی کرد؛ کیفیت، قابلیت استفاده، دسترسی برابر و میزان ادغام آن ها با فرایند تدریس اهمیت تعیین کننده دارد. از سوی دیگر، نظم محیطی هنگامی به بهبود تجربه یادگیری کمک می کند که از شکل کنترل بیرونی و محدودکننده فاصله گرفته و به ایجاد قابلیت پیش بینی، تمرکز، امنیت و خودتنظیمی منجر شود. جمع بندی شواهد بیانگر آن است که تجربه یادگیری حاصل اثر منفرد هیچ یک از متغیرهای محیطی نیست، بلکه محصول برهم کنش فضای کالبدی، سازمان دهی محیط، منابع آموزشی و کنش های معلم و دانش آموز است. ازاین رو، ارزیابی کیفیت مدرسه باید از رویکرد «وجود امکانات» به سمت سنجش «کارآمدی محیط در پشتیبانی از یادگیری» حرکت کند و پژوهش های آینده نیز بیش از گذشته به بررسی مدل های چندسطحی، عدالت در دسترسی، تفاوت های سنی و تفاوت میان ادراک دانش آموزان و شاخص های عینی محیط بپردازند.

نویسندگان