بررسی عوامل موثر بر فرایند آموزش و یادگیری و نقش آن در ارتقای کیفیت عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_2107

تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405

چکیده مقاله:

فرایند آموزش و یادگیری در مدرسه پدیده ای چندبعدی است که کیفیت آن تنها به نحوه ارائه محتوای درسی وابسته نیست، بلکه از تعامل میان ویژگی های شناختی و انگیزشی دانش آموز، کیفیت عملکرد معلم، روش های تدریس، فضای کلاس و مدرسه، شرایط خانواده، امکانات آموزشی و فناوری های مورد استفاده در یادگیری شکل می گیرد. از همین رو، عملکرد تحصیلی دانش آموزان را نمی توان صرفا بازتاب توانایی فردی یا میزان مطالعه آنان دانست، بلکه این عملکرد حاصل برهم کنش مجموعه ای از عوامل در سطوح فردی، آموزشی، خانوادگی و محیطی است. مقاله حاضر با هدف بررسی تحلیلی عوامل موثر بر فرایند آموزش و یادگیری و تبیین نقش آن ها در ارتقای کیفیت عملکرد تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. در این مرور، ابتدا ماهیت چندسطحی رابطه آموزش، یادگیری و عملکرد تحصیلی تحلیل می شود و سپس نقش انگیزش، خودکارآمدی، خودتنظیمی و سبک های یادگیری، کیفیت و انعطاف پذیری روش های تدریس، شایستگی های حرفه ای معلم، تعاملات کلاسی، محیط مدرسه، خانواده، فناوری و یادگیری فعال مورد بررسی قرار می گیرد. شواهد پژوهش های داخلی نشان می دهد که عوامل روان شناختی دانش آموز، به ویژه انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی، با عملکرد تحصیلی رابطه قابل توجهی دارند، اما اثر آن ها در خلا اتفاق نمی افتد و از کیفیت محیط آموزشی و فرصت های یادگیری تاثیر می پذیرد. در سطح فرایند تدریس نیز، استفاده از روش های فعال، خلاقانه، مشارکتی و چندوجهی می تواند به افزایش مشارکت، انگیزه و کیفیت یادگیری کمک کند، مشروط بر آنکه اجرای این روش ها با نیازهای یادگیرندگان، اهداف برنامه درسی و توانمندی حرفه ای معلم هماهنگ باشد. همچنین شواهد موجود بر این نکته دلالت دارد که خانواده نه فقط از طریق وضعیت اقتصادی، بلکه از راه حمایت عاطفی، ارتباط، شیوه تعامل و فراهم کردن شرایط مناسب یادگیری بر تجربه تحصیلی دانش آموز اثر می گذارد. فناوری نیز زمانی به بهبود یادگیری منجر می شود که به عنوان ابزار پشتیبان طراحی آموزشی و نه جایگزین رابطه تربیتی و برنامه ریزی آموزشی به کار گرفته شود. در مجموع، ارتقای عملکرد تحصیلی بیش از آنکه نتیجه یک مداخله منفرد باشد، نیازمند بازطراحی هماهنگ اکوسیستم یادگیری است؛ اکوسیستمی که در آن دانش آموز فعال، معلم توانمند، محیط یادگیری حمایتگر، خانواده همراه و فناوری هدفمند در یک ساختار منسجم با یکدیگر عمل می کنند.

نویسندگان