تاثیر «معنویت درمانی» بر فرسودگی شغلی معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر معنویت درمانی بر کاهش فرسودگی شغلی معلمان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان شاغل در مقطع ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها تعداد ۳۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ (MBI-ES) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه معنویت درمانی ۹۰ دقیقه ای بر اساس پروتکل ریچاردز و برگین (۲۰۰۰) و سازگار شده با فرهنگ ایرانی-اسلامی دریافت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. برای تحلیل داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته ها نشان داد که معنویت درمانی به طور معناداری نمره کل فرسودگی شغلی و مولفه های خستگی هیجانی و مسخ شخصیت را در گروه آزمایش کاهش داد (p<۰/۰۱)، اما بر مولفه عدم موفقیت شخصی تاثیر معنادار نداشت. این یافته ها نشان می دهد که می توان از معنویت درمانی به عنوان یک مداخله اثربخش و سازگار با ارزش های فرهنگی برای کاهش فرسودگی شغلی معلمان بهره گرفت.