بررسی چالش های سازگاری دانش آموزان با تغییرات آموزشی و راهکارهای حمایت از فرایند سازگاری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 3

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_2103

تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405

چکیده مقاله:

تغییر در نظام های آموزشی امری اجتناب ناپذیر است و می تواند از دگرگونی در برنامه درسی، شیوه های تدریس و ارزشیابی تا گسترش آموزش مجازی، تغییر معلم، جابه جایی مقطع تحصیلی و بازتعریف انتظارات مدرسه را دربرگیرد. با وجود آنکه هدف بسیاری از این تغییرات ارتقای کیفیت یادگیری و پاسخ گویی مدرسه به نیازهای جدید است، پیامد آن برای همه دانش آموزان یکسان نیست و برخی فراگیران در مواجهه با تغییر، افت انگیزش، اضطراب، کاهش مشارکت، ضعف احساس تعلق، دشواری در تنظیم رفتار و کاهش عملکرد تحصیلی را تجربه می کنند. مسئله اساسی در این زمینه آن است که سازگاری دانش آموز را نباید صرفا توانایی او برای «عادت کردن» به شرایط جدید دانست؛ بلکه سازگاری فرایندی پویاست که از تعامل میان ویژگی های فردی دانش آموز، کیفیت محیط آموزشی، روابط اجتماعی و نحوه طراحی و اجرای تغییرات شکل می گیرد. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، پژوهش های فارسی داخلی درباره سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان، عوامل فردی و محیطی موثر بر آن و مداخلات حمایتی را تلفیق می کند و می کوشد سازوکارهایی را روشن سازد که از طریق آن ها تغییرات آموزشی می توانند به فرصت رشد یا منبع فشار تبدیل شوند. یافته های مرور نشان می دهد خودکارآمدی، تاب آوری، توانمندی تحصیلی روانی، امیدواری، خودتنظیمی و ادراک شایستگی در افزایش ظرفیت دانش آموز برای مواجهه با شرایط متغیر نقش دارند، اما اثر این عوامل در خلا شکل نمی گیرد. حمایت اجتماعی مدرسه، کیفیت تدریس، احساس تعلق، کیفیت زندگی مدرسه، مشارکت والدین و جو روانی اجتماعی نیز در ایجاد زمینه امن برای سازگاری نقش اساسی دارند. در عین حال، برخی مطالعات نشان داده اند که رابطه میان عوامل اجتماعی و سازگاری همیشه مستقیم و یکنواخت نیست؛ برای نمونه، در برخی پژوهش ها پذیرش اجتماعی به تنهایی قدرت پیش بینی معناداری نداشته و ادراک شایستگی نقش برجسته تری یافته است. همچنین تفاوت یافته های مربوط به آموزش مجازی نشان می دهد که نمی توان قالب آموزشی را مستقل از کیفیت طراحی و شرایط اجرا ارزیابی کرد. در جمع بندی، حمایت موثر از سازگاری دانش آموزان نیازمند رویکردی چندسطحی است که هم ظرفیت های فردی را تقویت کند و هم ساختار و فرهنگ مدرسه، شیوه تدریس، ارتباط خانواده و مدرسه و نحوه مدیریت تغییر را به صورت هماهنگ اصلاح کند.

نویسندگان