تاثیر الگوریتم های هوش مصنوعی بر تولید محتوای روان شناختی جذاب جهت بهبود انگیزش درونی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر الگوریتم های هوش مصنوعی بر تولید محتوای روان شناختی جذاب و نقش آن در بهبود انگیزش درونی دانش آموزان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش اجرا، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان، نمونه ای به حجم ۶۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. در روند پژوهش، گروه آزمایش به مدت هشت جلسه تحت مداخله آموزشی با محتواهای روان شناختی تعاملی و متناسب سازی شده توسط الگوریتم های پردازش زبان طبیعی و سیستم های توصیه گر هوش مصنوعی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل همان سرفصل ها را از طریق شیوه ها و محتواهای متداول روان شناختی دریافت کرد. ابزار جمع آوری داده ها شامل مقیاس استاندارد انگیزش درونی هارتر و پرسشنامه جذابیت محتوای دیجیتال بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، داده های خام در دو سطح توصیفی و استنباطی دسته بندی شده و با استفاده از مدل تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) و چندمتغیری (MANCOVA) در نرم افزار SPSS جهت کنترل متغیرهای پیش آزمون و سنجش تغییرات مولفه ها مورد آزمون قرار گرفت. یافته های حاصل از مدل آماری نشان داد که به کارگیری الگوریتم های هوش مصنوعی در بازآفرینی، شخصی سازی و جذابیت بخشی دیداری-شناختی به محتواهای روان شناختی، تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مولفه های انگیزش درونی از جمله حس شایستگی، خودمختاری، کنجکاوی و تمایل به یادگیری پایدار در دانش آموزان دارد (۰۵/۰>p). علاوه بر این، تحلیل مسیر بازخوردها نمایانگر آن بود که سازگاری پویای محتوا با علایق فردی، نرخ درگیری هیجانی و ادراک معنابخشی به یادگیری را به شکل محسوسی افزایش داده است. در نتیجه، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار راهبردی در خدمت طراحی محتواهای انگیزشی مدارس و توسعه روان شناسی یادگیری عمل نماید.