شناسایی عوامل موثر بر استفاده از فناوری های واقعیت افزوده در آموزش علوم پزشکی

هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر بر استفاده از فناوری های واقعیت افزوده در آموزش علوم پزشکی است. روش پژوهش حاضر کاربردی از نوع آمیخته (کیفی و کمی) است. جامعه آماری برای سوال اول، تمام متخصصان، خبرگان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی خوزستان مسلط به فناوری آموزشی و برای سوال سوم اساتید و دانشجویان علوم پزشکی بود. روش نمونه گیری روش کیفی از نوع گوله برفی است به طوری که با شناسایی خبرگان و قانون اشباع از ۳۰ خبر و استاد مصاحبه به عمل آمد. و روش نمونه گیری نوع کمی بدین صورت است که با استفاده از نمونه گیری طبقه ی نسبی تعداد ۳۰۰ دانشجومعلم و ۲۵ استاد به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته ۵ مولفه ای (محتوا و راهبردهای آموزشی، دانش و مهارت، زیرساخت های سازمانی، سیاست گذاری و برنامه ریزی و ارزشیابی) با ۴۹ گویه است. نتایج تجزیه و تحلیل مصاحبه های پژوهش نشان داد که ۵ عامل محتوا و راهبردهای آموزشی، دانش و مهارت، زیرساخت های سازمانی، سیاست گذاری و برنامه ریزی و ارزشیابی با ۴۹ خرده مولفه موثر بر استفاده از فناوری های واقعیت افزوده در آموزش علوم پزشکی هستند و از دیدگاه متخصصان، خبرگان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی خوزستان وضعیت مولفه های موثر بر استفاده از فناوری های واقعیت افزوده در آموزش علوم پزشکی در سطح مطلوبی قرار دارد و درحالت کلی (مجموع دانشجویان و اساتید و متخصصان) در وضعیت موجود کیفیت عامل دانش و مهارت بیشترین و ارزشیابی کمترین رتبه را به خود اختصاص داده است.