تاثیر فعالیت های بدنی صبحگاهی بر آمادگی ذهنی برای یادگیری

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر فعالیت های بدنی صبحگاهی بر آمادگی ذهنی برای یادگیری در دانش آموزان مقطع متوسطه بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با رویکرد پیش آزمون-پس آزمون گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه مورد مطالعه بود که از میان آن ها ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه گواه) به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت چهار هفته متوالی، پیش از شروع فعالیت های آموزشی، برنامه ی ساختاریافته ی ۲۰ دقیقه ای فعالیت بدنی متوسط شدت (شامل گرم کردن، فعالیت هوازی و سردشدن) را اجرا کرد، در حالی که گروه گواه برنامه ی عادی مدرسه را دنبال نمود. آمادگی ذهنی برای یادگیری با استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته با اعتبار محتوایی تاییدشده توسط پنل خبره و ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰.۸۷) سنجش شد. داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی توزیع نرمال و آزمون تی تک نمونه ای در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش پس از مداخله، میانگین نمرات بالاتر و معناداری در شاخص های آمادگی ذهنی، توجه، حافظه ی کاری و انگیزه ی یادگیری نسبت به مقدار بنیادی فرض شده کسب کرده است. آزمون نرمالیتی نیز تایید کرد که داده ها تقریبا دارای توزیع نرمال هستند و استفاده از آزمون های پارامتریک مناسب است. نتایج نشان می دهد که گنجاندن فعالیت بدنی ساختاریافته ی صبحگاهی در برنامه ی روزانه ی مدرسه می تواند به صورت موثری آمادگی شناختی، ظرفیت توجهی و آمادگی کلی یادگیری دانش آموزان را ارتقا دهد. توصیه می شود سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس جلسات کوتاه و طراحی شده ی ورزشی را در برنامه ی صبحگاهی گنجانده و عملکرد تحصیلی را بهینه کنند.