الگوی برنامه ریزی درسی آینده محور در هنرستان؛ پیوند آموزش مهارتی، فناوری و نیازهای بازار کار

تحولات سریع فناوری، تغییر ماهیت مشاغل و افزایش اهمیت مهارت های نوین، ضرورت بازنگری در برنامه های درسی هنرستان ها را بیش از گذشته آشکار کرده است. برنامه درسی هنرستان زمانی می تواند پاسخگوی نیازهای واقعی جامعه باشد که از رویکرد صرفا انتقال دانش و مهارت های ثابت فاصله گرفته و به سمت برنامه ریزی آینده محور حرکت کند. در چنین رویکردی، برنامه درسی باید ضمن حفظ شایستگی های تخصصی رشته های مهارتی، توانایی سازگاری هنرجویان با فناوری های جدید، یادگیری مستمر، حل مسئله، کار تیمی، خلاقیت و شناخت نیازهای بازار کار را نیز تقویت کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین مولفه های الگوی برنامه ریزی درسی آینده محور در هنرستان و بررسی چگونگی پیوند میان آموزش مهارتی، فناوری و نیازهای بازار کار است. پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسناد و منابع علمی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی آینده محور در هنرستان بر چند محور اساسی شامل تحلیل روندهای شغلی، شناسایی شایستگی های آینده، انعطاف پذیری برنامه درسی، استفاده هدفمند از فناوری، ارتباط مستمر با محیط کار و مشارکت ذی نفعان استوار است. بر این اساس، هنرستان آینده محور باید برنامه درسی را به صورت یک نظام پویا و قابل بازنگری طراحی کند؛ به گونه ای که میان آنچه هنرجو در محیط آموزشی می آموزد و آنچه در محیط واقعی کار از او انتظار می رود، فاصله حداقلی ایجاد شود.