نقش بازخورد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و خودتنظیمی دانش آموزان مقطع ابتدایی

بازخورد یکی از مهم ترین سازوکارهای پیونددهنده آموزش، ارزشیابی و یادگیری است و کیفیت آن می تواند تعیین کند که اطلاعات حاصل از عملکرد دانش آموز صرفا به اطلاع رسانی درباره خطاها محدود شود یا به ابزاری برای اصلاح راهبردهای یادگیری، افزایش درگیری شناختی و تقویت خودتنظیمی تبدیل گردد. اهمیت این مسئله در دوره ابتدایی دوچندان است؛ زیرا دانش آموزان این دوره در حال شکل دهی تدریجی به باورهای تحصیلی، عادت های یادگیری، راهبردهای فراشناختی و برداشت خود از توانایی هایشان هستند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش بازخورد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و خودتنظیمی دانش آموزان دوره ابتدایی و ارائه یک چارچوب مفهومی کاربردی انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی و مبتنی بر بررسی هدفمند پژوهش های منتشرشده در سال های اخیر در حوزه بازخورد، یادگیری خودتنظیم، ارزشیابی تکوینی و آموزش ابتدایی است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که بازخورد زمانی بیشترین ظرفیت آموزشی را دارد که مشخص، به موقع، قابل فهم، مرتبط با هدف یادگیری، معطوف به فرایند و همراه با راهنمایی برای گام بعدی باشد. مرور پژوهش های جدید در دوره ابتدایی نیز نشان می دهد که برنامه های تقویت یادگیری خودتنظیم می توانند خودتنظیمی و در بسیاری از موارد عملکرد تحصیلی را بهبود بخشند.