بررسی اهمیت فرصت های یادگیری به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های سنجش عدالت تربیتی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_2022

تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405

چکیده مقاله:

عدالت تربیتی صرفا به معنای توزیع یکسان امکانات یا منابع آموزشی نیست، بلکه مفهومی عمیق تر و چندبعدی است که بر فراهم آوردن شرایطی تاکید دارد که در آن هر یادگیرنده بتواند متناسب با نیازها، استعدادها، ویژگی های فردی و شرایط اجتماعی خود از فرصت های یادگیری باکیفیت بهره مند شود. از این منظر، عدالت نه در یکسان سازی شرایط آموزشی، بلکه در ایجاد امکان رشد متوازن، رفع موانع یادگیری و فراهم کردن بستر شکوفایی استعدادهای تمامی فراگیران معنا پیدا می کند. به بیان دیگر، عدالت تربیتی زمانی تحقق می یابد که تفاوت های فردی به رسمیت شناخته شوند و نظام آموزشی بتواند با انعطاف پذیری و توجه به اصل انصاف، پاسخگوی نیازهای متنوع دانش آموزان باشد.فرصت های یادگیری یکی از مهم ترین شاخص های سنجش عدالت تربیتی هستند. فرصت یادگیری مفهومی فراتر از دسترسی فیزیکی به مدرسه یا منابع آموزشی بوده و کیفیت آموزش، محیط یادگیری، تعاملات انسانی، فناوری های آموزشی، برنامه های درسی، حمایت های آموزشی، امنیت روانی، انگیزش یادگیری و شیوه های ارزشیابی را نیز دربرمی گیرد. از این رو، ممکن است نظامی از نظر آماری دسترسی گسترده ای به آموزش ایجاد کرده باشد، اما به دلیل نابرابری در کیفیت فرصت های یادگیری، همچنان از تحقق عدالت فاصله داشته باشد. در نتیجه، سیاست گذاری آموزشی باید از تمرکز صرف بر گسترش کمی آموزش فاصله گرفته و ارتقای کیفیت فرصت های یادگیری برای تمامی فراگیران را در اولویت قرار دهد.در این میان، اخلاق آموزشی به عنوان زیربنای تمامی کنش های تربیتی، نقشی تعیین کننده در تحقق عدالت دارد. اخلاق آموزشی تنها مجموعه ای از اصول نظری نیست، بلکه چارچوبی عملی برای هدایت رفتار معلمان، مدیران، برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی به شمار می رود. رعایت انصاف در ارزشیابی، احترام به تفاوت های فردی، اجتناب از هرگونه تبعیض، مسئولیت پذیری حرفه ای، حمایت از یادگیرندگان، صداقت علمی، ایجاد فضای امن روانی، تقویت مشارکت دانش آموزان و توجه به کرامت انسانی، همگی جلوه هایی از اخلاق آموزشی هستند که زمینه تحقق عدالت تربیتی را فراهم می کنند. از این منظر، حتی پیشرفته ترین امکانات آموزشی نیز در صورت فقدان اخلاق حرفه ای، نمی توانند به تحقق عدالت واقعی منجر شوند؛ زیرا کیفیت روابط انسانی و نحوه تعامل میان معلمان و دانش آموزان بخش مهمی از تجربه یادگیری را شکل می دهد.

نویسندگان

نجما محمدی

نویسنده

کبری خانی

نویسنده