نقش هوش مصنوعی درپیشبینی افت انگیزشی دانش آموزان و مداخله مشاور مدرسه

این پژوهش به بررسی نقش هوش مصنوعی در پیش بینی افت انگیزشی دانش آموزان و اثربخشی مداخله مشاور مدرسه در پاسخ به این افت می پردازد. پژوهش با رویکرد ترکیبی و با تکیه بر تحلیل های پیش بینانه، داده های آموزشی، شاخص های مشارکت و رفتار، و همچنین مداخله های مشاوره ای مدرسه ای انجام می شود. چارچوب نظری پژوهش بر اساس نظریه خودتعیین گری، نظریه انتظار-ارزش، نظریه خودتنظیمی و مدل های ردیابی دانش در داده کاوی آموزشی شکل گرفته است. یافته ها نشان می دهد که سیستم های هوش مصنوعی می توانند نشانه های اولیه افت انگیزشی را از طریق تحلیل الگوهای عملکرد تحصیلی، مشارکت، حضور، تعامل با محتوا و رفتارهای کلاسی شناسایی کنند. با این حال، دقت و ارزش این پیش بینی ها به کیفیت داده ها، حاکمیت اخلاقی، همکاری معلمان و مشاوران، و طراحی مداخله های به موقع بستگی دارد. مشاور مدرسه نقش محوری در تفسیر هشدارهای الگوریتمی، حمایت عاطفی، تقویت خودکارآمدی، بهبود هدف گذاری و هماهنگی با خانواده و معلم دارد. نتایج پژوهش نشان می دهد که مدل یکپارچه ای که در آن هوش مصنوعی سیگنال های پیش بینانه ارائه می دهد و مشاور مدرسه مداخله انسانی، عاطفی و تربیتی انجام می دهد، می تواند افت انگیزشی را کاهش دهد و مشارکت تحصیلی دانش آموزان را ارتقا بخشد. نتیجه گیری نهایی پژوهش این است که هوش مصنوعی باید به عنوان ابزار حمایتی در تصمیم گیری آموزشی و مشاوره ای استفاده شود، نه جایگزین قضاوت حرفه ای مشاور مدرسه.