نقش هنرهای تجسمی در آموزش مفاهیم اخلاقی با رویکرد داستان سرایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هنرهای تجسمی در آموزش مفاهیم اخلاقی با رویکرد داستان سرایی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان رشته هنرهای تجسمی و معلمان هنر در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۱۲۰ نفر از آنان با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای در نمونه پژوهش گنجاندند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر ۱۰ متخصص و پایایی آن با آلفای کرونباخ ۰/۸۷ تایید شد. داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمالیت و آزمون تی تک نمونه ای برای آزمون فرضیه ها تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هنرهای تجسمی با رویکرد داستان سرایی تاثیر معناداری بر ارتقای همدلی، تفکر اخلاقی، درک مفاهیم اخلاقی و انگیزش اخلاقی دارد (p<۰/۰۵). نتایج پژوهش حاکی از آن است که ادغام روایت های تصویری در فرآیند آموزش اخلاق، می تواند به عنوان راهبر موثری در تربیت اخلاقی مورد استفاده قرار گیرد.