معلم ۱۴۰۵: صد گام تا تدریس هوشمند

پژوهش حاضر با هدف بررسی آمادگی معلمان برای تدریس هوشمند در افق ۱۴۰۵ و ارائه ی نقشه ی راه عملیاتی «صد گام تا تدریس هوشمند» انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، از نوع توصیفی-پیمایشی بود. جامعه ی آماری شامل معلمان نظام آموزش و پرورش در مناطق منتخب بود و ۱۸۰ نفر از آنان در پژوهش شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای ۱۰۰ گامی بود که بر اساس چارچوب TPACK، راهنمای یونسکو درباره ی هوش مصنوعی نسل ساز در آموزش، شاخص های آموزشی دیجیتال سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، اسناد ملی ایران و استراتژی ملی هوش مصنوعی تدوین شده بود. طیف پاسخ دهی از ۱ تا ۵ بود. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد که پیش فرض نرمال بودن توزیع برای متغیرهای اصلی تایید می شود. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که میانگین آمادگی کلی معلمان ۳/۴۵ است و به طور معناداری از میانگین فرضی ۳ بالاتر است (t = ۱۰/۵۸، p < ۰/۰۰۱). سواد هوش مصنوعی نیز بالاتر از حد متوسط بود (میانگین = ۳/۱۲، p = ۰/۰۱۷)، اما آمادگی در حوزه ی اخلاق و حریم خصوصی تفاوت معناداری با حد متوسط نداشت (میانگین = ۲/۹۴، p = ۰/۲۵۹) و آمادگی در حوزه ی زیرساخت و پشتیبانی پایین تر از حد متوسط بود (میانگین = ۲/۸۷، p = ۰/۰۰۸). یافته ها نشان می دهد که معلمان در افق ۱۴۰۵ به یک مسیر ساختارمند نیاز دارند که سواد دیجیتال، سواد هوش مصنوعی، طراحی آموزشی هوشمند، استفاده ی اخلاقی از داده، بومی سازی محتوا، نوآوری در ارزشیابی و توسعه ی حرفه ای پایدار را در هم می آمیزد. صد گام پیشنهادی می تواند به عنوان چارچوب عملیاتی آماده سازی معلمان برای تدریس هوشمند استفاده شود.