ارزیابی عملکرد لرزه ای و ریسک فروریزش قاب های خمشی بتن آرمه غیراستاندارد با در نظر گرفتن رفتار برشی اتصالات و اثر ساختگاه

ساختمان های بتن آرمه قدیمی طراحی شده بر اساس آیین نامه های قبل از دهه های پایانی قرن بیستم، به دلیل ضعف در جزئیات آرماتوربندی و عدم رعایت اصل ستون قوی-تیر ضعیف، در برابر بارهای لرزه ای بسیار آسیب پذیر بوده و ریسک فروریزش بالایی دارند. هدف از این پژوهش، ارزیابی عددی عملکرد لرزه ای و تلفات اجتماعی-اقتصادی این سازه ها با تمرکز بر رفتار غیرخطی و برشی چشمه اتصال و بررسی اثرات تفصیلی ساختگاه است. در این مطالعه، یک ساختمان هفت طبقه بتن آرمه موجود به عنوان کهن الگو انتخاب شده و رفتار آن تحت دوره های مختلف توسعه آیین نامه ای با توسعه مدل های عددی پیشرفته پلاستیسیته متمرکز در نرم افزار OpenSees شبیه سازی شد. برای مدلسازی دقیق افت مقاومت چرخه ای در اتصالات، از مدل فنر برشی قیچی با رفتار پینچینگ استفاده گردید. تحلیل های دینامیکی تاریخچه زمانی غیرخطی در یک حوزه با خطر لرزه خیزی بسیار زیاد، تحت دو رویکرد خطر لرزه ای استاندارد (طیف رده ساختگاهی) و تحلیل پاسخ ساختگاه یک بعدی با در نظر گرفتن اثر عمق لایه خاک تا سنگ بستر انجام شد. نتایج نشان داد که چشمه اتصال در کهن الگوهای قدیمی بحرانی ترین جزء سازه بوده و سازه های احداث شده با ضوابط اولیه، معیارهای هدف عملکردی ایمنی جانی را تامین نمی کنند. همچنین، اثر ساختگاه موجب افزایش بیش از ۵۰ درصدی تغییرمکان های جانبی نسبی در خاک های عمیق و کاهش ۳۰ درصدی آن در ساختگاه های کم عمق نسبت به طیف های استاندارد شد. در نهایت، تلفات مالی و زمان بازگشت به بهره برداری با چارچوب ۵۸FEMA P- تعیین و ضرورت ارتقای همزمان اجزای سازه ای و غیرسازه ای اثبات گردید.

کلیدواژه ها:

قاب خمشی بتن آرمه غیرشکل پذیر ، چشمه اتصال ، تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی ، پاسخ ساختگاه ، ارزیابی عملکرد ۵۸FEMA P-.