تحلیل مسیر پیوند میان رهبری دیجیتال و پایداری سازمانی با تاکید بر سازوکار واسطه ای فرهنگ دیجیتال

در عصر تحول دیجیتال، سازمان ها برای دستیابی به عملکرد پایدار ناگزیر از بهره گیری از الگوهای نوین رهبری و شکل دهی به فرهنگ متناسب با فناوری های نو هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری دیجیتال بر پایداری سازمانی با تاکید بر نقش میانجی فرهنگ دیجیتال در شهرداری برازجان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان شهرداری برازجان تشکیل دادند که از میان آن ها ۲۴۸ نفر با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود و برای سنجش روایی از روایی همگرا و برای بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که نتایج، مناسب بودن ابزار را تایید کرد. داده های گردآوری شده با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS۲۶ و PLS۳ مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری دیجیتال بر پایداری سازمانی و نیز بر فرهنگ دیجیتال اثر مثبت و معناداری دارد. همچنین فرهنگ دیجیتال نیز بر پایداری سازمانی تاثیر معنادار دارد. افزون بر این، آزمون سوبل بیانگر آن بود که فرهنگ دیجیتال در رابطه میان رهبری دیجیتال و پایداری سازمانی نقش میانجی معناداری ایفا می کند. در مجموع، یافته های پژوهش نشان می دهد که تقویت رهبری دیجیتال و توسعه فرهنگ دیجیتال می تواند به بهبود پایداری و اثربخشی سازمانی در نهادهای عمومی، به ویژه شهرداری ها، منجر شود.

کلیدواژه ها:

رهبری دیجیتال ، عملکرد پایدار سازمانی ، فرهنگ سازمانی دیجیتال ، شهرداری برازجان