تاثیر سبک های رهبری بر عملکرد شغلی کارکنان: رویکردی مقایسه ای در سازمان های بخش عمومی و خصوصی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های رهبری بر عملکرد شغلی کارکنان و مقایسه این تاثیر در سازمان های بخش عمومی و خصوصی انجام شده است. در محیط های سازمانی امروز، رهبری یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده در شکل دهی به نگرش، رفتار و خروجی کارکنان به شمار می رود. سبک های رهبری، به ویژه رهبری تحول آفرین، مبادله ای و منفعل، می توانند از طریق تقویت انگیزش، افزایش تعهد، بهبود ارتباطات و ارتقای ادراک عدالت سازمانی، بر عملکرد شغلی تاثیرگذار باشند. از سوی دیگر، تفاوت های ساختاری، فرهنگی و مدیریتی میان سازمان های دولتی و خصوصی سبب می شود که اثربخشی یک سبک رهبری در این دو بخش یکسان نباشد. در این پژوهش، عملکرد شغلی کارکنان به عنوان متغیر وابسته و سبک های رهبری به عنوان متغیرهای مستقل مورد توجه قرار گرفته اند. بر اساس مبانی نظری و یافته های پیشین، انتظار می رود رهبری تحول آفرین بیشترین اثر مثبت را بر عملکرد شغلی داشته باشد و این اثر در سازمان های خصوصی به دلیل چابکی بیشتر، ساختارهای انعطاف پذیرتر و نظام پاداش دهی موثرتر، قوی تر از سازمان های عمومی باشد. نتایج این مطالعه می تواند برای مدیران، سیاست گذاران و برنامه ریزان منابع انسانی در طراحی الگوهای اثربخش رهبری و ارتقای بهره وری کارکنان سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، رهبری مبادله ای ، عملکرد شغلی ، سازمان های عمومی ، سازمان های خصوصی ، رفتار سازمانی