تاثیر به کارگیری فناوری های نوظهور بر رفاه سازمانی و بهره وری کارکنان در سازمان های دانش بنیان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری فناوری های نوظهور بر رفاه سازمانی و بهره وری کارکنان در سازمان های دانش بنیان تدوین شده است. در فضای رقابتی امروز، سازمان های دانش بنیان برای حفظ مزیت رقابتی ناگزیر از بهره گیری از فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، تحلیل داده، اتوماسیون فرایندها، سامانه های همکاری دیجیتال و ابزارهای تصمیم یار هستند. با این حال، اثر این فناوری ها صرفا به افزایش سرعت و دقت محدود نمی شود، بلکه می تواند بر تجربه کاری، احساس کنترل، کاهش فشار روانی، تعادل کار و زندگی، امنیت شغلی ادراک شده و در نهایت رفاه سازمانی نیز اثرگذار باشد. در این پژوهش، فناوری های نوظهور به عنوان محرک تحول در فرایندهای کاری و رفاه سازمانی به عنوان یک متغیر انسانی-سازمانی در کنار بهره وری کارکنان مورد توجه قرار گرفته اند. بر اساس مرور ادبیات، استفاده هدفمند و مدیریت شده از فناوری های نوین می تواند با کاهش کارهای تکراری، تسهیل دسترسی به اطلاعات، ارتقای کیفیت تصمیم گیری، افزایش انعطاف پذیری شغلی و تقویت توانمندی های شناختی و مهارتی کارکنان، زمینه ساز بهبود بهره وری شود. از سوی دیگر، در صورت فقدان آموزش، حمایت مدیریتی و مدیریت تغییر، همین فناوری ها ممکن است سبب تکنواسترس، نگرانی از جایگزینی شغلی و تضعیف رفاه شوند. بنابراین، مسئله اصلی این پژوهش آن است که رابطه فناوری های نوظهور و بهره وری کارکنان از مسیر رفاه سازمانی چگونه شکل می گیرد و چه شرایطی این رابطه را تقویت یا تضعیف می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوظهور ، رفاه سازمانی ، بهره وری کارکنان ، سازمان های دانش بنیان ، هوش مصنوعی ، تحول دیجیتال